Mockumentaires kosten tegenwoordig een tientje, maar in 1983 bood Zelig iets opzienbarends nieuws, waarin zwaargewichten als Saul Bellow en Susan Sontag een volledig fictief personage bespreken dat niettemin op een vreemde manier overtuigend overkomt.

Leonard Zelig (Woody Allen) is een man die zo introvert en onzeker is dat hij het vermogen heeft ontwikkeld om perfect op te gaan in de achtergrond van elke gegeven situatie, ongeacht de persoonlijkheid of zelfs de etniciteit van de mensen om hem heen.  Maar als hij onbedoeld beroemd wordt als "de menselijke kameleon" nadat de media te veel belangstelling toont voor zijn therapiesessies met Dr. Eudora Fletcher (Mia Farrow), wordt Zelig geconfronteerd met een ongekende uitdaging: hoe verdwijn je op de achtergrond als de schijnwerpers op je gericht zijn?  

Zelig is niet alleen hilarisch, maar ook een ongelooflijke technische prestatie.  Zonder gebruik te maken van CGI-technieken die nog uitgevonden moesten worden, voegt de voor een Oscar genomineerde cinematograaf Gordon Willis Zelig zo naadloos in de echte beelden van de jaren '20 en '30 in, dat je ervan overtuigd bent dat hij echt samenwerkt met mensen als Babe Ruth en Adolf Hitler.