Kaneto Shindô's Kuroneko (Yabu no naka no kuroneko, of De zwarte kat in het bamboebosje) - met veel bijval uitgebracht in 1968 - is een spaarzaam, sfeervol horrorverhaal, dat beantwoordt aan de filosofie van de regisseur om schoonheid en puurheid te gebruiken om emotie op te roepen. Kuroneko is excentriek en meer openlijk bovennatuurlijk dan het baanbrekende Onibaba, maar het herneemt soortgelijke thema's om een beklijvende meditatie te onthullen over plicht, conformiteit en liefde.

In deze prachtige griezelige en romantische film - losjes gebaseerd op het Japanse sprookje The Cat's Return - worden een moeder en schoondochter (Nobuko Otowa en Kiwako Taichi) verkracht en vermoord door plunderaars, maar ze keren terug uit de dood als vampirische katgeesten die uit zijn op wraak. Terwijl de geesten soldaten naar de bamboebossen lokken, wordt een onbevreesde samurai, Gintoki (Kichiemon Nakamura), erop uitgestuurd om hun schrikbewind te stoppen.

Kuroneko blijft een opvallende film in het genre van de kaidan eiga, spookverhalen uit die tijd die vaak gebaseerd zijn op oude legenden of kabuki-stukken. Shindô's eerste gebruik van draadwerk als Yone en Shige vechten tegen samurai messen, de film wordt subtiel aangevuld door Kiyomi Kuroda's bekroonde clair-obscur cinematografie, Hikaru Hayashi's levendige score, en meeslepende prestaties van veel van de grootste acteurs uit de gouden eeuw van Japan's film.