Normal

Een rouwende moeder kan niet "verder gaan" na de dood van haar zoon en houdt zijn kamer zoals hij was, omdat ze wil dat haar jongere zoon op zijn dode broer lijkt. Een jongere verlaat de jeugdgevangenis en gaat naar huis, naar een boze vader en een eenzame jonge stiefmoeder. Een universiteitsleraar wiens broer autistisch gedrag vertoont, scheidt van zijn vrouw en voelt zich aangetrokken tot een studente. Het verhaal onthult langzaam de connecties van de moeder, de jeugd, en de leraar met een auto ongeluk. De voorwaardelijk vrijgelaten jongeman praat met de vriendin van de dode jongen en moet zijn relatie met zijn stiefmoeder op orde zien te krijgen; de professor moedigt zijn broer aan een afspraakje te maken. Kan de moeder haar levende zoon zien voor wie hij is? Op welke manier kan elk normaal zijn? Op welke manier kan elk normaal zijn?