Sinds de orkaan Katrina zijn 14 maanden verstreken, maar de inwoners van de Crescent City vinden het moeilijker dan ooit om hun leven weer op te bouwen, en nog minder om hun unieke culturele identiteit te bewaren. Sommigen zijn expatriates geworden in verre steden. De verzekeringscheques die nooit aankwamen voor huiseigenaren werden gevolgd door de bureaucratische nachtmerrie die het Road Home programma was, en een landjepik is aan de gang nu projectontwikkelaars en rampenkapitalisten hun voordeel proberen te doen. Criminaliteit en drugsgebruik nemen toe, en corruptie en omkoperij zijn endemisch, terwijl de burgerlijke instellingen niet in staat zijn daar iets aan te doen. En toch blijft de cultuur van New Orleans op de een of andere manier bestaan.